5. Janavasabhasuttaṃ

Nātikiyādibyākaraṇaṃ

273. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā nātike [nādike (sī. syā. pī.)] viharati giñjakāvasathe. Tena kho pana samayena bhagavā parito parito janapadesu paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu byākaroti kāsikosalesu vajjimallesu cetivaṃsesu [cetiyavaṃsesu (ka.)] kurupañcālesu majjhasūrasenesu [macchasurasenesu (syā.), macchasūrasenesu (sī. pī.)] – ‘‘asu amutra upapanno, asu amutra upapanno [upapannoti (ka.)]. Paropaññāsa nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā opapātikā tattha parinibbāyino anāvattidhammā tasmā lokā. Sādhikā navuti nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā rāgadosamohānaṃ tanuttā sakadāgāmino, sakideva [sakiṃdeva (ka.)] imaṃ lokaṃ āgantvā dukkhassantaṃ karissanti. Sātirekāni pañcasatāni nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā sotāpannā avinipātadhammā niyatā sambodhiparāyaṇā’’ti.

274. Assosuṃ kho nātikiyā paricārakā – ‘‘bhagavā kira parito parito janapadesu paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu byākaroti kāsikosalesu vajjimallesu cetivaṃsesu kurupañcālesu majjhasūrasenesu – ‘asu amutra upapanno, asu amutra upapanno. Paropaññāsa nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā opapātikā tattha parinibbāyino anāvattidhammā tasmā lokā. Sādhikā navuti nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā rāgadosamohānaṃ tanuttā sakadāgāmino sakideva imaṃ lokaṃ āgantvā dukkhassantaṃ karissanti. Sātirekāni pañcasatāni nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā sotāpannā avinipātadhammā niyatā sambodhiparāyaṇā’ti. Tena ca nātikiyā paricārakā attamanā ahesuṃ pamuditā pītisomanassajātā bhagavato pañhaveyyākaraṇaṃ [pañhāveyyākaraṇaṃ (syā. ka.)] sutvā.

275. Assosi kho āyasmā ānando – ‘‘bhagavā kira parito parito janapadesu paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu byākaroti kāsikosalesu vajjimallesu cetivaṃsesu kurupañcālesu majjhasūrasenesu – ‘asu amutra upapanno, asu amutra upapanno. Paropaññāsa nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā opapātikā tattha parinibbāyino anāvattidhammā tasmā lokā. Sādhikā navuti nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā rāgadosamohānaṃ tanuttā sakadāgāmino sakideva imaṃ lokaṃ āgantvā dukkhassantaṃ karissanti. Sātirekāni pañcasatāni nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā sotāpannā avinipātadhammā niyatā sambodhiparāyaṇā’ti. Tena ca nātikiyā paricārakā attamanā ahesuṃ pamuditā pītisomanassajātā bhagavato pañhaveyyākaraṇaṃ sutvā’’ti.

Ānandaparikathā



这是我对文本的完整直译:
阇那婆沙婆经
对那提迦等人的解说
如是我闻。一时,世尊住在那提迦的砖房中。那时,世尊对周围各地已故的信众解说他们的转生情况,包括迦尸国和拘萨罗国、跋耆国和末罗国、支提国和婆蹉国、拘楼国和般遮罗国、摩竭陀国和苏罗西那国,说:"某人生于某处,某人生于某处。那提迦的五十多名已故信众,因断尽五下分结而成为化生者,在那里般涅槃,不再回到此世。那提迦的九十多名已故信众,因断尽三结,贪嗔痴变薄而成为一来者,还要再来此世一次便能作苦边。那提迦的五百多名已故信众,因断尽三结而成为预流者,不堕恶道,决定趣向正觉。"
那提迦的信众听说:"世尊对周围各地已故的信众解说他们的转生情况,包括迦尸国和拘萨罗国、跋耆国和末罗国、支提国和婆蹉国、拘楼国和般遮罗国、摩竭陀国和苏罗西那国,说:'某人生于某处,某人生于某处。那提迦的五十多名已故信众,因断尽五下分结而成为化生者,在那里般涅槃,不再回到此世。那提迦的九十多名已故信众,因断尽三结,贪嗔痴变薄而成为一来者,还要再来此世一次便能作苦边。那提迦的五百多名已故信众,因断尽三结而成为预流者,不堕恶道,决定趣向正觉。'"那提迦的信众听了世尊的解答后,心满意足,欢喜雀跃,生起喜悦和快乐。
尊者阿难听说:"世尊对周围各地已故的信众解说他们的转生情况,包括迦尸国和拘萨罗国、跋耆国和末罗国、支提国和婆蹉国、拘楼国和般遮罗国、摩竭陀国和苏罗西那国,说:'某人生于某处,某人生于某处。那提迦的五十多名已故信众,因断尽五下分结而成为化生者,在那里般涅槃,不再回到此世。那提迦的九十多名已故信众,因断尽三结,贪嗔痴变薄而成为一来者,还要再来此世一次便能作苦边。那提迦的五百多名已故信众,因断尽三结而成为预流者,不堕恶道,决定趣向正觉。'那提迦的信众听了世尊的解答后,心满意足,欢喜雀跃,生起喜悦和快乐。"
阿难的思考

276. Atha kho āyasmato ānandassa etadahosi – ‘‘ime kho panāpi ahesuṃ māgadhakā paricārakā bahū ceva rattaññū ca abbhatītā kālaṅkatā. Suññā maññe aṅgamagadhā aṅgamāgadhakehi [aṅgamāgadhikehi (syā.)] paricārakehi abbhatītehi kālaṅkatehi. Te kho panāpi [tena kho panāpi (syā.)] ahesuṃ buddhe pasannā dhamme pasannā saṅghe pasannā sīlesu paripūrakārino. Te abbhatītā kālaṅkatā bhagavatā abyākatā; tesampissa sādhu veyyākaraṇaṃ, bahujano pasīdeyya, tato gaccheyya sugatiṃ. Ayaṃ kho panāpi ahosi rājā māgadho seniyo bimbisāro dhammiko dhammarājā hito brāhmaṇagahapatikānaṃ negamānañceva jānapadānañca. Apissudaṃ manussā kittayamānarūpā viharanti – ‘evaṃ no so dhammiko dhammarājā sukhāpetvā kālaṅkato, evaṃ mayaṃ tassa dhammikassa dhammarañño vijite phāsu [phāsukaṃ (syā.)] viharimhā’ti. So kho panāpi ahosi buddhe pasanno dhamme pasanno saṅghe pasanno sīlesu paripūrakārī. Apissudaṃ manussā evamāhaṃsu – ‘yāva maraṇakālāpi rājā māgadho seniyo bimbisāro bhagavantaṃ kittayamānarūpo kālaṅkato’ti. So abbhatīto kālaṅkato bhagavatā abyākato. Tassapissa sādhu veyyākaraṇaṃ bahujano pasīdeyya, tato gaccheyya sugatiṃ. Bhagavato kho pana sambodhi magadhesu. Yattha kho pana bhagavato sambodhi magadhesu, kathaṃ tatra bhagavā māgadhake paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu na byākareyya. Bhagavā ce kho pana māgadhake paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu na byākareyya, dīnamanā [ninnamanā (syā.), dīnamānā (sī. pī.)] tenassu māgadhakā paricārakā; yena kho panassu dīnamanā māgadhakā paricārakā kathaṃ te bhagavā na byākareyyā’’ti?



以下是对文本的完整直译:
这时,尊者阿难心想:"这些摩揭陀国的信众众多且久经修行,如今已经去世。我想,恐怕现在的央伽-摩揭陀地区(现在的比哈尔邦)因这些已故的信众而变得空虚了。他们生前对佛陀有信心,对法有信心,对僧团有信心,在戒律上完全遵守。他们已经去世,但世尊还没有解说他们的去处。如果能解说他们的情况就好了,这样许多人会生起信心,因此得以往生善处。还有,摩揭陀国的频毗娑罗王是一位正法的法王,对婆罗门、居士以及城邑和乡村的人民都很友善。人们常常这样称颂他:'我们这位正法的法王让我们安乐地生活,如今他去世了。我们在这位正法的法王的统治下生活得很舒适。'他也对佛陀有信心,对法有信心,对僧团有信心,在戒律上完全遵守。人们还这样说:'摩揭陀国的频毗娑罗王直到临终时还在称颂世尊。'他已经去世,但世尊还没有解说他的去处。如果能解说他的情况就好了,这样许多人会生起信心,因此得以往生善处。世尊在摩揭陀国证得正觉。既然世尊在摩揭陀国证得正觉,为什么不解说那里已故信众的转生情况呢?如果世尊不解说摩揭陀国已故信众的转生情况,摩揭陀国的信众会因此感到沮丧。既然摩揭陀国的信众会因此感到沮丧,世尊怎么能不解说他们的情况呢?"

277. Idamāyasmā ānando māgadhake paricārake ārabbha eko raho anuvicintetvā rattiyā paccūsasamayaṃ paccuṭṭhāya yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘sutaṃ metaṃ, bhante – ‘bhagavā kira parito parito janapadesu paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu byākaroti kāsikosalesu vajjimallesu cetivaṃsesu kurupañcālesu majjhasūrasenesu – ‘‘asu amutra upapanno, asu amutra upapanno. Paropaññāsa nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā opapātikā tattha parinibbāyino anāvattidhammā tasmā lokā. Sādhikā navuti nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā rāgadosamohānaṃ tanuttā sakadāgāmino, sakideva imaṃ lokaṃ āgantvā dukkhassantaṃ karissanti. Sātirekāni pañcasatāni nātikiyā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā sotāpannā avinipātadhammā niyatā sambodhiparāyaṇāti. Tena ca nātikiyā paricārakā attamanā ahesuṃ pamuditā pītisomanassajātā bhagavato pañhaveyyākaraṇaṃ sutvā’’ti . Ime kho panāpi, bhante, ahesuṃ māgadhakā paricārakā bahū ceva rattaññū ca abbhatītā kālaṅkatā. Suññā maññe aṅgamagadhā aṅgamāgadhakehi paricārakehi abbhatītehi kālaṅkatehi. Te kho panāpi, bhante, ahesuṃ buddhe pasannā dhamme pasannā saṅghe pasannā sīlesu paripūrakārino, te abbhatītā kālaṅkatā bhagavatā abyākatā. Tesampissa sādhu veyyākaraṇaṃ, bahujano pasīdeyya, tato gaccheyya sugatiṃ. Ayaṃ kho panāpi, bhante, ahosi rājā māgadho seniyo bimbisāro dhammiko dhammarājā hito brāhmaṇagahapatikānaṃ negamānañceva jānapadānañca. Apissudaṃ manussā kittayamānarūpā viharanti – ‘evaṃ no so dhammiko dhammarājā sukhāpetvā kālaṅkato. Evaṃ mayaṃ tassa dhammikassa dhammarañño vijite phāsu viharimhā’ti. So kho panāpi, bhante, ahosi buddhe pasanno dhamme pasanno saṅghe pasanno sīlesu paripūrakārī. Apissudaṃ manussā evamāhaṃsu – ‘yāva maraṇakālāpi rājā māgadho seniyo bimbisāro bhagavantaṃ kittayamānarūpo kālaṅkato’ti. So abbhatīto kālaṅkato bhagavatā abyākato; tassapissa sādhu veyyākaraṇaṃ, bahujano pasīdeyya, tato gaccheyya sugatiṃ. Bhagavato kho pana, bhante, sambodhi magadhesu. Yattha kho pana , bhante, bhagavato sambodhi magadhesu, kathaṃ tatra bhagavā māgadhake paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu na byākareyya? Bhagavā ce kho pana, bhante, māgadhake paricārake abbhatīte kālaṅkate upapattīsu na byākareyya dīnamanā tenassu māgadhakā paricārakā; yena kho panassu dīnamanā māgadhakā paricārakā kathaṃ te bhagavā na byākareyyā’’ti. Idamāyasmā ānando māgadhake paricārake ārabbha bhagavato sammukhā parikathaṃ katvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṃ abhivādetvā padakkhiṇaṃ katvā pakkāmi.

278. Atha kho bhagavā acirapakkante āyasmante ānande pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya nātikaṃ piṇḍāya pāvisi. Nātike piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pāde pakkhāletvā giñjakāvasathaṃ pavisitvā māgadhake paricārake ārabbha aṭṭhiṃ katvā [aṭṭhikatvā (sī. syā. pī.)] manasikatvā sabbaṃ cetasā [sabbacetasā (pī.)] samannāharitvā paññatte āsane nisīdi – ‘‘gatiṃ nesaṃ jānissāmi abhisamparāyaṃ, yaṃgatikā te bhavanto yaṃabhisamparāyā’’ti. Addasā kho bhagavā māgadhake paricārake ‘‘yaṃgatikā te bhavanto yaṃabhisamparāyā’’ti. Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhito giñjakāvasathā nikkhamitvā vihārapacchāyāyaṃ paññatte āsane nisīdi.



以下是对文本的完整直译:
尊者阿难独自一人思考了这些关于摩揭陀国信众的事情后,在黎明时分起床,来到世尊所在的地方。来到后,向世尊礼拜,然后坐在一旁。坐下后,尊者阿难对世尊说:"尊者,我听说世尊对周围各地已故的信众解说他们的转生情况,包括迦尸国和拘萨罗国、跋耆国和末罗国、支提国和婆蹉国、拘楼国和般遮罗国、摩竭陀国和苏罗西那国,说:'某人生于某处,某人生于某处。那提迦的五十多名已故信众,因断尽五下分结而成为化生者,在那里般涅槃,不再回到此世。那提迦的九十多名已故信众,因断尽三结,贪嗔痴变薄而成为一来者,还要再来此世一次便能作苦边。那提迦的五百多名已故信众,因断尽三结而成为预流者,不堕恶道,决定趣向正觉。'那提迦的信众听了世尊的解答后,心满意足,欢喜雀跃,生起喜悦和快乐。尊者,这些摩揭陀国的信众众多且久经修行,如今已经去世。我想,恐怕现在的央伽-摩揭陀地区因这些已故的信众而变得空虚了。他们生前对佛陀有信心,对法有信心,对僧团有信心,在戒律上完全遵守。他们已经去世,但世尊还没有解说他们的去处。如果能解说他们的情况就好了,这样许多人会生起信心,因此得以往生善处。尊者,还有,摩揭陀国的频毗娑罗王是一位正法的法王,对婆罗门、居士以及城邑和乡村的人民都很友善。人们常常这样称颂他:'我们这位正法的法王让我们安乐地生活,如今他去世了。我们在这位正法的法王的统治下生活得很舒适。'他也对佛陀有信心,对法有信心,对僧团有信心,在戒律上完全遵守。人们还这样说:'摩揭陀国的频毗娑罗王直到临终时还在称颂世尊。'他已经去世,但世尊还没有解说他的去处。如果能解说他的情况就好了,这样许多人会生起信心,因此得以往生善处。尊者,世尊在摩揭陀国证得正觉。既然世尊在摩揭陀国证得正觉,为什么不解说那里已故信众的转生情况呢?如果世尊不解说摩揭陀国已故信众的转生情况,摩揭陀国的信众会因此感到沮丧。既然摩揭陀国的信众会因此感到沮丧,世尊怎么能不解说他们的情况呢?"尊者阿难在世尊面前说完这些关于摩揭陀国信众的话后,从座位上起身,向世尊礼拜,右绕三匝后离开。
尊者阿难离开不久,世尊在上午时分穿好衣服,拿着钵和袈裟进入那提迦村托钵。在那提迦村托钵完毕,饭后洗脚,进入砖房,专注思考摩揭陀国信众的事,全神贯注地坐在准备好的座位上:"我要知道他们的去处和未来,这些人的去处和未来是什么。"世尊看到了摩揭陀国信众"这些人的去处和未来是什么"。然后,世尊在傍晚时分从禅定中起来,走出砖房,坐在寺院阴凉处准备好的座位上。

279. Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘upasantapadisso [upasantapatiso (ka.)] bhante bhagavā bhātiriva bhagavato mukhavaṇṇo vippasannattā indriyānaṃ. Santena nūnajja bhante bhagavā vihārena vihāsī’’ti? ‘‘Yadeva kho me tvaṃ, ānanda, māgadhake paricārake ārabbha sammukhā parikathaṃ katvā uṭṭhāyāsanā pakkanto, tadevāhaṃ nātike piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pāde pakkhāletvā giñjakāvasathaṃ pavisitvā māgadhake paricārake ārabbha aṭṭhiṃ katvā manasikatvā sabbaṃ cetasā samannāharitvā paññatte āsane nisīdiṃ – ‘gatiṃ nesaṃ jānissāmi abhisamparāyaṃ, yaṃgatikā te bhavanto yaṃabhisamparāyā’ti. Addasaṃ kho ahaṃ, ānanda, māgadhake paricārake ‘yaṃgatikā te bhavanto yaṃabhisamparāyā’’’ti.

Janavasabhayakkho

280. ‘‘Atha kho, ānanda, antarahito yakkho saddamanussāvesi – ‘janavasabho ahaṃ bhagavā ; janavasabho ahaṃ sugatā’ti. Abhijānāsi no tvaṃ, ānanda, ito pubbe evarūpaṃ nāmadheyyaṃ sutaṃ [sutvā (pī.)] yadidaṃ janavasabho’’ti?

‘‘Na kho ahaṃ, bhante, abhijānāmi ito pubbe evarūpaṃ nāmadheyyaṃ sutaṃ yadidaṃ janavasabhoti, api ca me, bhante, lomāni haṭṭhāni ‘janavasabho’ti nāmadheyyaṃ sutvā. Tassa mayhaṃ, bhante, etadahosi – ‘na hi nūna so orako yakkho bhavissati yadidaṃ evarūpaṃ nāmadheyyaṃ supaññattaṃ yadidaṃ janavasabho’’ti. ‘‘Anantarā kho, ānanda, saddapātubhāvā uḷāravaṇṇo me yakkho sammukhe pāturahosi . Dutiyampi saddamanussāvesi – ‘bimbisāro ahaṃ bhagavā; bimbisāro ahaṃ sugatāti. Idaṃ sattamaṃ kho ahaṃ, bhante, vessavaṇassa mahārājassa sahabyataṃ upapajjāmi, so tato cuto manussarājā bhavituṃ pahomi [so tato cuto manussarājā, amanussarājā divi homi (sī. pī.)].

Ito satta tato satta, saṃsārāni catuddasa;

Nivāsamabhijānāmi, yattha me vusitaṃ pure.

281. ‘Dīgharattaṃ kho ahaṃ, bhante, avinipāto avinipātaṃ sañjānāmi, āsā ca pana me santiṭṭhati sakadāgāmitāyā’ti. ‘Acchariyamidaṃ āyasmato janavasabhassa yakkhassa, abbhutamidaṃ āyasmato janavasabhassa yakkhassa. ‘‘Dīgharattaṃ kho ahaṃ, bhante, avinipāto avinipātaṃ sañjānāmī’’ti ca vadesi, ‘‘āsā ca pana me santiṭṭhati sakadāgāmitāyā’’ti ca vadesi, kutonidānaṃ panāyasmā janavasabho yakkho evarūpaṃ uḷāraṃ visesādhigamaṃ sañjānātīti? Na aññatra, bhagavā, tava sāsanā, na aññatra [aññattha (sī. pī.)], sugata, tava sāsanā; yadagge ahaṃ, bhante, bhagavati ekantikato [ekantato (syā.), ekantagato (pī.)] abhippasanno, tadagge ahaṃ, bhante, dīgharattaṃ avinipāto avinipātaṃ sañjānāmi, āsā ca pana me santiṭṭhati sakadāgāmitāya. Idhāhaṃ, bhante, vessavaṇena mahārājena pesito virūḷhakassa mahārājassa santike kenacideva karaṇīyena addasaṃ bhagavantaṃ antarāmagge giñjakāvasathaṃ pavisitvā māgadhake paricārake ārabbha aṭṭhiṃ katvā manasikatvā sabbaṃ cetasā samannāharitvā nisinnaṃ – ‘‘gatiṃ nesaṃ jānissāmi abhisamparāyaṃ, yaṃgatikā te bhavanto yaṃabhisamparāyā’’ti. Anacchariyaṃ kho panetaṃ, bhante, yaṃ vessavaṇassa mahārājassa tassaṃ parisāyaṃ bhāsato sammukhā sutaṃ sammukhā paṭiggahitaṃ – ‘‘yaṃgatikā te bhavanto yaṃabhisamparāyā’’ti. Tassa mayhaṃ, bhante, etadahosi – bhagavantañca dakkhāmi, idañca bhagavato ārocessāmīti. Ime kho me, bhante, dvepaccayā bhagavantaṃ dassanāya upasaṅkamituṃ’.

Devasabhā



以下是对文本的完整直译:
这时,尊者阿难来到世尊所在的地方。来到后,向世尊礼拜,然后坐在一旁。坐下后,尊者阿难对世尊说:"尊者,世尊看起来很平静,世尊的面容因诸根清净而显得光彩照人。尊者,世尊今天一定是以安详的状态度过的吧?"
"阿难,就在你对我说完那些关于摩揭陀国信众的话后离开时,我在那提迦村托钵完毕,饭后洗脚,进入砖房,专注思考摩揭陀国信众的事,全神贯注地坐在准备好的座位上:'我要知道他们的去处和未来,这些人的去处和未来是什么。'阿难,我看到了摩揭陀国信众'这些人的去处和未来是什么'。"
阇那婆沙夜叉
"然后,阿难,一个隐形的夜叉发出声音说:'世尊啊,我是阇那婆沙;善逝啊,我是阇那婆沙。'阿难,你以前听说过这样的名字'阇那婆沙'吗?"
"尊者,我以前没有听说过这样的名字'阇那婆沙',但是听到'阇那婆沙'这个名字时,我感到毛骨悚然。尊者,我心想:'这一定不是普通的夜叉,因为他有这样一个显赫的名字阇那婆沙。'"
"阿难,在声音出现之后,一个容貌高贵的夜叉出现在我面前。他第二次发出声音说:'世尊啊,我是频毗娑罗;善逝啊,我是频毗娑罗。尊者,这是我第七次转生为毗沙门天王的随从,从那里死后我能成为人间的国王。
从这里七次,从那里七次,十四次轮回;
我忆起前世,我曾经居住过的地方。
'尊者,长久以来我不曾堕落,我知道自己不会堕落,而且我坚信自己会成为一来者。'阇那婆沙夜叉尊者,这真是不可思议,阇那婆沙夜叉尊者,这真是稀有。你说'长久以来我不曾堕落,我知道自己不会堕落',你还说'我坚信自己会成为一来者',阇那婆沙夜叉尊者,你是因为什么原因而知道自己获得如此殊胜的成就呢?"
"世尊啊,这不是因为其他原因,善逝啊,这不是因为其他原因;只是因为您的教导。尊者,从我对世尊生起坚定不移的信心那一刻起,我就长久以来不曾堕落,知道自己不会堕落,而且我坚信自己会成为一来者。尊者,我被毗沙门天王派遣到增长天王那里办某件事,在路上我看到世尊进入砖房,专注思考摩揭陀国信众的事,全神贯注地坐着:'我要知道他们的去处和未来,这些人的去处和未来是什么。'尊者,我在毗沙门天王的集会上亲耳听到他说'这些人的去处和未来是什么',这并不奇怪。尊者,我心想:'我要去见世尊,并把这件事告诉世尊。'尊者,这就是我来见世尊的两个原因。"
天界集会

282. ‘Purimāni , bhante, divasāni purimatarāni tadahuposathe pannarase vassūpanāyikāya puṇṇāya puṇṇamāya rattiyā kevalakappā ca devā tāvatiṃsā sudhammāyaṃ sabhāyaṃ sannisinnā honti sannipatitā. Mahatī ca dibbaparisā [dibbā parisā (sī. pī.)] samantato nisinnā honti [nisinnā hoti (sī.), sannisinnā honti sannipatitā (ka.)], cattāro ca mahārājāno catuddisā nisinnā honti. Puratthimāya disāya dhataraṭṭho mahārājā pacchimābhimukho [pacchābhimukho (ka.)] nisinno hoti deve purakkhatvā; dakkhiṇāya disāya virūḷhako mahārājā uttarābhimukho nisinno hoti deve purakkhatvā; pacchimāya disāya virūpakkho mahārājā puratthābhimukho nisinno hoti deve purakkhatvā; uttarāya disāya vessavaṇo mahārājā dakkhiṇābhimukho nisinno hoti deve purakkhatvā . Yadā, bhante, kevalakappā ca devā tāvatiṃsā sudhammāyaṃ sabhāyaṃ sannisinnā honti sannipatitā, mahatī ca dibbaparisā samantato nisinnā honti, cattāro ca mahārājāno catuddisā nisinnā honti. Idaṃ nesaṃ hoti āsanasmiṃ; atha pacchā amhākaṃ āsanaṃ hoti. Ye te, bhante, devā bhagavati brahmacariyaṃ caritvā adhunūpapannā tāvatiṃsakāyaṃ, te aññe deve atirocanti vaṇṇena ceva yasasā ca. Tena sudaṃ, bhante, devā tāvatiṃsā attamanā honti pamuditā pītisomanassajātā ‘‘dibbā vata bho kāyā paripūrenti, hāyanti asurakāyā’’ti. Atha kho, bhante, sakko devānamindo devānaṃ tāvatiṃsānaṃ sampasādaṃ viditvā imāhi gāthāhi anumodi –

‘‘Modanti vata bho devā, tāvatiṃsā sahindakā [saindakā (sī.)];

Tathāgataṃ namassantā, dhammassa ca sudhammataṃ.

Nave deve ca passantā, vaṇṇavante yasassine [yasassino (syā.)];

Sugatasmiṃ brahmacariyaṃ, caritvāna idhāgate.

Te aññe atirocanti, vaṇṇena yasasāyunā;

Sāvakā bhūripaññassa, visesūpagatā idha.

Idaṃ disvāna nandanti, tāvatiṃsā sahindakā;

Tathāgataṃ namassantā, dhammassa ca sudhammata’’nti.

‘Tena sudaṃ, bhante, devā tāvatiṃsā bhiyyosomattāya attamanā honti pamuditā pītisomanassajātā ‘‘dibbā vata, bho, kāyā paripūrenti, hāyanti asurakāyā’’ti. Atha kho, bhante, yenatthena devā tāvatiṃsā sudhammāyaṃ sabhāyaṃ sannisinnā honti sannipatitā, taṃ atthaṃ cintayitvā taṃ atthaṃ mantayitvā vuttavacanāpi taṃ [vuttavacanā nāmidaṃ (ka.)] cattāro mahārājāno tasmiṃ atthe honti. Paccānusiṭṭhavacanāpi taṃ [paccānusiṭṭhavacanā nāmidaṃ (ka.)] cattāro mahārājāno tasmiṃ atthe honti, sakesu sakesu āsanesu ṭhitā avipakkantā [adhipakkantā (ka.)].

Te vuttavākyā rājāno, paṭiggayhānusāsaniṃ;

Vippasannamanā santā, aṭṭhaṃsu samhi āsaneti.

283. ‘Atha kho, bhante, uttarāya disāya uḷāro āloko sañjāyi, obhāso pāturahosi atikkammeva devānaṃ devānubhāvaṃ. Atha kho, bhante, sakko devānamindo deve tāvatiṃse āmantesi – ‘‘yathā kho, mārisā, nimittāni dissanti, uḷāro āloko sañjāyati, obhāso pātubhavati, brahmā pātubhavissati. Brahmuno hetaṃ pubbanimittaṃ pātubhāvāya yadidaṃ āloko sañjāyati obhāso pātubhavatīti.

‘‘Yathā nimittā dissanti, brahmā pātubhavissati;

Brahmuno hetaṃ nimittaṃ, obhāso vipulo mahā’’ti.

Sanaṅkumārakathā



以下是对文本的完整直译:
"尊者,在前些日子,在雨季安居开始的月圆之夜,三十三天的所有天神都聚集在善法堂中。大群天众围坐四周,四大天王分别坐在四个方向。东方的持国天王面向西方而坐,诸天神在他前面;南方的增长天王面向北方而坐,诸天神在他前面;西方的广目天王面向东方而坐,诸天神在他前面;北方的毗沙门天王面向南方而坐,诸天神在他前面。尊者,当三十三天的所有天神都聚集在善法堂中,大群天众围坐四周,四大天王分别坐在四个方向时,这是他们的座位安排;然后我们的座位在后面。尊者,那些在世尊座下修习梵行后新生到三十三天的天神,他们在容貌和威德上都超过其他天神。因此,尊者,三十三天的天神感到欢喜、愉悦、喜悦和快乐,说:'诸位,天界的人数在增加,阿修罗的人数在减少。'然后,尊者,帝释天王看到三十三天的天神如此欢喜,就用这些偈颂表示随喜:
'诸位,三十三天的天神和帝释都欢喜,
礼敬如来和正法的美好。
看到新来的天神,容貌美丽又有威德,
他们在善逝座下修习梵行后来到这里。
他们在容貌、威德和寿命上都超过其他天神,
他们是大智慧者的弟子,来到这里获得殊胜。
看到这一切,三十三天的天神和帝释都欢喜,
礼敬如来和正法的美好。'
尊者,因此三十三天的天神更加欢喜、愉悦、喜悦和快乐,说:'诸位,天界的人数在增加,阿修罗的人数在减少。'尊者,然后三十三天的天神考虑他们聚集在善法堂的目的,讨论那个目的,四大天王就那个目的发表意见。四大天王就那个目的接受指示,各自站在自己的座位上,没有离开。
那些国王说完话,
接受指示后,
内心清净平和,
站在自己的座位上。
尊者,然后在北方出现了强烈的光芒,超过了天神们的威力。尊者,这时帝释天王对三十三天的天神说:'诸位,根据这些征兆,强烈的光芒出现,光辉显现,梵天将要出现。这是梵天即将出现的前兆,就是光芒出现,光辉显现。'
'根据这些征兆,梵天将要出现;
这是梵天的征兆,广大的光辉。'
关于常童形梵天的叙述

284. ‘Atha kho, bhante, devā tāvatiṃsā yathāsakesu āsanesu nisīdiṃsu – ‘‘obhāsametaṃ ñassāma, yaṃvipāko bhavissati, sacchikatvāva naṃ gamissāmā’’ti. Cattāropi mahārājāno yathāsakesu āsanesu nisīdiṃsu – ‘‘obhāsametaṃ ñassāma yaṃvipāko bhavissati, sacchikatvāva naṃ gamissāmā’’ti. Idaṃ sutvā devā tāvatiṃsā ekaggā samāpajjiṃsu – ‘‘obhāsametaṃ ñassāma, yaṃvipāko bhavissati, sacchikatvāva naṃ gamissāmā’’ti.

‘Yadā, bhante, brahmā sanaṅkumāro devānaṃ tāvatiṃsānaṃ pātubhavati, oḷārikaṃ attabhāvaṃ abhinimminitvā pātubhavati. Yo kho pana, bhante, brahmuno pakativaṇṇo anabhisambhavanīyo so devānaṃ tāvatiṃsānaṃ cakkhupathasmiṃ. Yadā, bhante, brahmā sanaṅkumāro devānaṃ tāvatiṃsānaṃ pātubhavati , so aññe deve atirocati vaṇṇena ceva yasasā ca. Seyyathāpi, bhante, sovaṇṇo viggaho mānusaṃ viggahaṃ atirocati; evameva kho, bhante, yadā brahmā sanaṅkumāro devānaṃ tāvatiṃsānaṃ pātubhavati, so aññe deve atirocati vaṇṇena ceva yasasā ca. Yadā, bhante, brahmā sanaṅkumāro devānaṃ tāvatiṃsānaṃ pātubhavati, na tassaṃ parisāyaṃ koci devo abhivādeti vā paccuṭṭheti vā āsanena vā nimanteti. Sabbeva tuṇhībhūtā pañjalikā pallaṅkena nisīdanti – ‘‘yassadāni devassa pallaṅkaṃ icchissati brahmā sanaṅkumāro, tassa devassa pallaṅke nisīdissatī’’ti.

‘Yassa kho pana, bhante, devassa brahmā sanaṅkumāro pallaṅke nisīdati, uḷāraṃ so labhati devo vedapaṭilābhaṃ; uḷāraṃ so labhati devo somanassapaṭilābhaṃ. Seyyathāpi, bhante, rājā khattiyo muddhāvasitto adhunābhisitto rajjena, uḷāraṃ so labhati vedapaṭilābhaṃ, uḷāraṃ so labhati somanassapaṭilābhaṃ. Evameva kho, bhante, yassa devassa brahmā sanaṅkumāro pallaṅke nisīdati, uḷāraṃ so labhati devo vedapaṭilābhaṃ, uḷāraṃ so labhati devo somanassapaṭilābhaṃ. Atha , bhante, brahmā sanaṅkumāro oḷārikaṃ attabhāvaṃ abhinimminitvā kumāravaṇṇī [kumāravaṇṇo (syā. ka.)] hutvā pañcasikho devānaṃ tāvatiṃsānaṃ pāturahosi. So vehāsaṃ abbhuggantvā ākāse antalikkhe pallaṅkena nisīdi. Seyyathāpi, bhante, balavā puriso supaccatthate vā pallaṅke same vā bhūmibhāge pallaṅkena nisīdeyya; evameva kho, bhante, brahmā sanaṅkumāro vehāsaṃ abbhuggantvā ākāse antalikkhe pallaṅkena nisīditvā devānaṃ tāvatiṃsānaṃ sampasādaṃ viditvā imāhi gāthāhi anumodi –

‘‘Modanti vata bho devā, tāvatiṃsā sahindakā;

Tathāgataṃ namassantā, dhammassa ca sudhammataṃ.

‘‘Nave deve ca passantā, vaṇṇavante yasassine;

Sugatasmiṃ brahmacariyaṃ, caritvāna idhāgate.

‘‘Te aññe atirocanti, vaṇṇena yasasāyunā;

Sāvakā bhūripaññassa, visesūpagatā idha.

‘‘Idaṃ disvāna nandanti, tāvatiṃsā sahindakā;

Tathāgataṃ namassantā, dhammassa ca sudhammata’’nti.



以下是对文本的完整直译:
"尊者,然后三十三天的天神各自坐在自己的座位上,说:'我们要知道这光芒的结果是什么,我们要亲自体验它。'四大天王也各自坐在自己的座位上,说:'我们要知道这光芒的结果是什么,我们要亲自体验它。'听到这话,三十三天的天神专注一致地说:'我们要知道这光芒的结果是什么,我们要亲自体验它。'
尊者,当常童形梵天出现在三十三天的天神面前时,他会化现一个粗大的身体。尊者,梵天的本来面目是三十三天的天神无法直视的。尊者,当常童形梵天出现在三十三天的天神面前时,他在容貌和威德上都超过其他天神。尊者,就像金像比人像更加耀眼一样;同样地,尊者,当常童形梵天出现在三十三天的天神面前时,他在容貌和威德上都超过其他天神。尊者,当常童形梵天出现在三十三天的天神面前时,那个集会中没有任何天神向他问候、起身迎接或邀请就座。所有的天神都默默地合掌而坐,想着:'现在常童形梵天想坐在哪位天神的座位上,他就会坐在那位天神的座位上。'
尊者,常童形梵天坐在哪位天神的座位上,那位天神就会获得极大的喜悦,获得极大的快乐。尊者,就像一位刚刚登基的剎帝利王会获得极大的喜悦,获得极大的快乐。同样地,尊者,常童形梵天坐在哪位天神的座位上,那位天神就会获得极大的喜悦,获得极大的快乐。然后,尊者,常童形梵天化现一个粗大的身体,变成童子的形象,出现在三十三天的天神面前。他升到空中,结跏趺坐。尊者,就像一个强壮的人可以轻松地在铺好的座位上或平坦的地面上结跏趺坐;同样地,尊者,常童形梵天升到空中,结跏趺坐,看到三十三天的天神如此欢喜,就用这些偈颂表示随喜:
'诸位,三十三天的天神和帝释都欢喜,
礼敬如来和正法的美好。
看到新来的天神,容貌美丽又有威德,
他们在善逝座下修习梵行后来到这里。
他们在容貌、威德和寿命上都超过其他天神,
他们是大智慧者的弟子,来到这里获得殊胜。
看到这一切,三十三天的天神和帝释都欢喜,
礼敬如来和正法的美好。'

285. ‘Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsittha; imamatthaṃ, bhante, brahmuno sanaṅkumārassa bhāsato aṭṭhaṅgasamannāgato saro hoti vissaṭṭho ca viññeyyo ca mañju ca savanīyo ca bindu ca avisārī ca gambhīro ca ninnādī ca. Yathāparisaṃ kho pana, bhante, brahmā sanaṅkumāro sarena viññāpeti; na cassa bahiddhā parisāya ghoso niccharati. Yassa kho pana, bhante, evaṃ aṭṭhaṅgasamannāgato saro hoti, so vuccati ‘‘brahmassaro’’ti.

‘Atha kho, bhante, brahmā sanaṅkumāro tettiṃse attabhāve abhinimminitvā devānaṃ tāvatiṃsānaṃ paccekapallaṅkesu pallaṅkena [paccekapallaṅkena (ka.)] nisīditvā deve tāvatiṃse āmantesi – ‘‘taṃ kiṃ maññanti, bhonto devā tāvatiṃsā, yāvañca so bhagavā bahujanahitāya paṭipanno bahujanasukhāya lokānukampāya atthāya hitāya sukhāya devamanussānaṃ. Ye hi keci, bho, buddhaṃ saraṇaṃ gatā dhammaṃ saraṇaṃ gatā saṅghaṃ saraṇaṃ gatā sīlesu paripūrakārino te kāyassa bhedā paraṃ maraṇā appekacce paranimmitavasavattīnaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjanti, appekacce nimmānaratīnaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjanti, appekacce tusitānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjanti, appekacce yāmānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjanti, appekacce tāvatiṃsānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjanti, appekacce cātumahārājikānaṃ devānaṃ sahabyataṃ upapajjanti. Ye sabbanihīnaṃ kāyaṃ paripūrenti, te gandhabbakāyaṃ paripūrentī’’’ti.

286. ‘Imamatthaṃ , bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsittha; imamatthaṃ, bhante, brahmuno sanaṅkumārassa bhāsato ghosoyeva devā maññanti – ‘‘yvāyaṃ mama pallaṅke svāyaṃ ekova bhāsatī’’ti.

Ekasmiṃ bhāsamānasmiṃ, sabbe bhāsanti nimmitā;

Ekasmiṃ tuṇhimāsīne, sabbe tuṇhī bhavanti te.

Tadāsu devā maññanti, tāvatiṃsā sahindakā;

Yvāyaṃ mama pallaṅkasmiṃ, svāyaṃ ekova bhāsatīti.

‘Atha kho, bhante, brahmā sanaṅkumāro ekattena attānaṃ upasaṃharati, ekattena attānaṃ upasaṃharitvā sakkassa devānamindassa pallaṅke pallaṅkena nisīditvā deve tāvatiṃse āmantesi –

Bhāvitaiddhipādo

287. ‘‘‘Taṃ kiṃ maññanti, bhonto devā tāvatiṃsā, yāva supaññattā cime tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena cattāro iddhipādā paññattā iddhipahutāya [iddhibahulīkatāya (syā.)] iddhivisavitāya [iddhivisevitāya (syā.)] iddhivikubbanatāya. Katame cattāro? Idha bho bhikkhu chandasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṃ iddhipādaṃ bhāveti. Vīriyasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṃ iddhipādaṃ bhāveti. Cittasamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṃ iddhipādaṃ bhāveti. Vīmaṃsāsamādhippadhānasaṅkhārasamannāgataṃ iddhipādaṃ bhāveti. Ime kho, bho, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena cattāro iddhipādā paññattā iddhipahutāya iddhivisavitāya iddhivikubbanatāya.

‘‘‘Ye hi keci bho atītamaddhānaṃ samaṇā vā brāhmaṇā vā anekavihitaṃ iddhividhaṃ paccanubhosuṃ, sabbe te imesaṃyeva catunnaṃ iddhipādānaṃ bhāvitattā bahulīkatattā. Yepi hi keci bho anāgatamaddhānaṃ samaṇā vā brāhmaṇā vā anekavihitaṃ iddhividhaṃ paccanubhossanti, sabbe te imesaṃyeva catunnaṃ iddhipādānaṃ bhāvitattā bahulīkatattā. Yepi hi keci bho etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā anekavihitaṃ iddhividhaṃ paccanubhonti, sabbe te imesaṃyeva catunnaṃ iddhipādānaṃ bhāvitattā bahulīkatattā. Passanti no bhonto devā tāvatiṃsā mamapimaṃ evarūpaṃ iddhānubhāva’’nti? ‘‘Evaṃ mahābrahme’’ti. ‘‘Ahampi kho bho imesaṃyeva catunnañca iddhipādānaṃ bhāvitattā bahulīkatattā evaṃ mahiddhiko evaṃmahānubhāvo’’ti. Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsittha. Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsitvā deve tāvatiṃse āmantesi –

Tividho okāsādhigamo



以下是对文本的完整直译:
"尊者,常童形梵天说了这些话;尊者,当常童形梵天说这些话时,他的声音具有八种特质:清晰、易懂、悦耳、动听、圆润、不散乱、深沉而且响亮。尊者,常童形梵天的声音只能被他所面对的听众听到,声音不会传到听众之外。尊者,具有这八种特质的声音被称为'梵音'。
尊者,然后常童形梵天化现出三十三个身体,分别坐在三十三天每个天神的座位上,对三十三天的天神说:'三十三天的诸位天神,你们怎么看?这位世尊为了多数人的利益,为了多数人的快乐,出于对世间的悲悯,为了天神和人类的利益、福祉和快乐而实践。诸位,凡是皈依佛、皈依法、皈依僧,并且完全遵守戒律的人,他们在身坏命终之后,有些投生到他化自在天,有些投生到化乐天,有些投生到兜率天,有些投生到夜摩天,有些投生到三十三天,有些投生到四大王天。那些投生到最低等天界的人,他们充实了乾闼婆的队伍。'"
"尊者,常童形梵天说了这些话;尊者,当常童形梵天说这些话时,天神们以为只有坐在自己座位上的那个在说话。
当一个在说话时,所有化现的都在说话;
当一个保持沉默时,所有的都保持沉默。
这时三十三天的天神和帝释心想:
'坐在我座位上的这一个,只有他在说话。'
尊者,然后常童形梵天将自己合而为一,合而为一后坐在帝释天王的座位上,对三十三天的天神说:
修习神通力
"'三十三天的诸位天神,你们怎么看?那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得神通力、熟练神通力、变化神通力而宣说的四神足是多么善巧啊。哪四种呢?诸位,在这里,比丘修习欲三摩地勤行具足神足,修习精进三摩地勤行具足神足,修习心三摩地勤行具足神足,修习观三摩地勤行具足神足。诸位,这就是那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得神通力、熟练神通力、变化神通力而宣说的四神足。
诸位,过去任何沙门或婆罗门经历各种神通,都是因为修习和多修这四种神足。诸位,未来任何沙门或婆罗门将经历各种神通,也都是因为修习和多修这四种神足。诸位,现在任何沙门或婆罗门正在经历各种神通,也都是因为修习和多修这四种神足。三十三天的诸位天神,你们看到我有这样的神通力吗?''是的,大梵天。''诸位,我也是因为修习和多修这四种神足,才有如此大的神通力、如此大的威力。'尊者,常童形梵天说了这些话。尊者,常童形梵天说完这些话后,又对三十三天的天神说:
三种获得机会

288. ‘‘‘Taṃ kiṃ maññanti, bhonto devā tāvatiṃsā, yāvañcidaṃ tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena tayo okāsādhigamā anubuddhā sukhassādhigamāya. Katame tayo? Idha bho ekacco saṃsaṭṭho viharati kāmehi saṃsaṭṭho akusalehi dhammehi. So aparena samayena ariyadhammaṃ suṇāti, yoniso manasi karoti, dhammānudhammaṃ paṭipajjati. So ariyadhammassavanaṃ āgamma yonisomanasikāraṃ dhammānudhammappaṭipattiṃ asaṃsaṭṭho viharati kāmehi asaṃsaṭṭho akusalehi dhammehi. Tassa asaṃsaṭṭhassa kāmehi asaṃsaṭṭhassa akusalehi dhammehi uppajjati sukhaṃ, sukhā bhiyyo somanassaṃ. Seyyathāpi, bho, pamudā pāmojjaṃ [pāmujjaṃ (pī. ka.)] jāyetha, evameva kho, bho, asaṃsaṭṭhassa kāmehi asaṃsaṭṭhassa akusalehi dhammehi uppajjati sukhaṃ, sukhā bhiyyo somanassaṃ. Ayaṃ kho, bho, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena paṭhamo okāsādhigamo anubuddho sukhassādhigamāya.

‘‘‘Puna caparaṃ, bho, idhekaccassa oḷārikā kāyasaṅkhārā appaṭippassaddhā honti, oḷārikā vacīsaṅkhārā appaṭippassaddhā honti, oḷārikā cittasaṅkhārā appaṭippassaddhā honti. So aparena samayena ariyadhammaṃ suṇāti, yoniso manasi karoti, dhammānudhammaṃ paṭipajjati. Tassa ariyadhammassavanaṃ āgamma yonisomanasikāraṃ dhammānudhammappaṭipattiṃ oḷārikā kāyasaṅkhārā paṭippassambhanti, oḷārikā vacīsaṅkhārā paṭippassambhanti, oḷārikā cittasaṅkhārā paṭippassambhanti. Tassa oḷārikānaṃ kāyasaṅkhārānaṃ paṭippassaddhiyā oḷārikānaṃ vacīsaṅkhārānaṃ paṭippassaddhiyā oḷārikānaṃ cittasaṅkhārānaṃ paṭippassaddhiyā uppajjati sukhaṃ, sukhā bhiyyo somanassaṃ. Seyyathāpi, bho, pamudā pāmojjaṃ jāyetha, evameva kho bho oḷārikānaṃ kāyasaṅkhārānaṃ paṭippassaddhiyā oḷārikānaṃ vacīsaṅkhārānaṃ paṭippassaddhiyā oḷārikānaṃ cittasaṅkhārānaṃ paṭippassaddhiyā uppajjati sukhaṃ, sukhā bhiyyo somanassaṃ. Ayaṃ kho, bho, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena dutiyo okāsādhigamo anubuddho sukhassādhigamāya.

‘‘‘Puna caparaṃ, bho, idhekacco ‘idaṃ kusala’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, ‘idaṃ akusala’nti yathābhūtaṃ nappajānāti. ‘Idaṃ sāvajjaṃ idaṃ anavajjaṃ, idaṃ sevitabbaṃ idaṃ na sevitabbaṃ, idaṃ hīnaṃ idaṃ paṇītaṃ, idaṃ kaṇhasukkasappaṭibhāga’nti yathābhūtaṃ nappajānāti. So aparena samayena ariyadhammaṃ suṇāti, yoniso manasi karoti, dhammānudhammaṃ paṭipajjati. So ariyadhammassavanaṃ āgamma yonisomanasikāraṃ dhammānudhammappaṭipattiṃ, ‘idaṃ kusala’nti yathābhūtaṃ pajānāti, ‘idaṃ akusala’nti yathābhūtaṃ pajānāti. Idaṃ sāvajjaṃ idaṃ anavajjaṃ, idaṃ sevitabbaṃ idaṃ na sevitabbaṃ, idaṃ hīnaṃ idaṃ paṇītaṃ, idaṃ kaṇhasukkasappaṭibhāga’nti yathābhūtaṃ pajānāti. Tassa evaṃ jānato evaṃ passato avijjā pahīyati, vijjā uppajjati. Tassa avijjāvirāgā vijjuppādā uppajjati sukhaṃ, sukhā bhiyyo somanassaṃ. Seyyathāpi, bho, pamudā pāmojjaṃ jāyetha , evameva kho, bho, avijjāvirāgā vijjuppādā uppajjati sukhaṃ, sukhā bhiyyo somanassaṃ. Ayaṃ kho, bho, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena tatiyo okāsādhigamo anubuddho sukhassādhigamāya. Ime kho, bho, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena tayo okāsādhigamā anubuddhā sukhassādhigamāyā’’ti. Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsittha, imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsitvā deve tāvatiṃse āmantesi –

Catusatipaṭṭhānaṃ



以下是对文本的完整直译:
"'三十三天的诸位天神,你们怎么看?那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得快乐而了悟的三种获得机会是多么深刻啊。哪三种呢?诸位,这里有人沉溺于感官欲乐,沉溺于不善法。后来他听闻圣法,如理作意,依法而行。他因听闻圣法、如理作意、依法而行,不再沉溺于感官欲乐,不再沉溺于不善法。对于不沉溺于感官欲乐、不沉溺于不善法的他,快乐生起,快乐之上更生喜悦。诸位,就像从欢喜生起愉悦一样;同样地,诸位,对于不沉溺于感官欲乐、不沉溺于不善法的他,快乐生起,快乐之上更生喜悦。诸位,这是那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得快乐而了悟的第一种获得机会。
再者,诸位,这里有人的粗重身行未平息,粗重语行未平息,粗重心行未平息。后来他听闻圣法,如理作意,依法而行。他因听闻圣法、如理作意、依法而行,粗重身行平息,粗重语行平息,粗重心行平息。由于粗重身行的平息,粗重语行的平息,粗重心行的平息,快乐生起,快乐之上更生喜悦。诸位,就像从欢喜生起愉悦一样;同样地,诸位,由于粗重身行的平息,粗重语行的平息,粗重心行的平息,快乐生起,快乐之上更生喜悦。诸位,这是那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得快乐而了悟的第二种获得机会。
再者,诸位,这里有人不如实知道'这是善',不如实知道'这是不善'。不如实知道'这是有过失的,这是无过失的,这是应该实行的,这是不应该实行的,这是低劣的,这是高尚的,这是黑白相对的'。后来他听闻圣法,如理作意,依法而行。他因听闻圣法、如理作意、依法而行,如实知道'这是善',如实知道'这是不善'。如实知道'这是有过失的,这是无过失的,这是应该实行的,这是不应该实行的,这是低劣的,这是高尚的,这是黑白相对的'。对于如此知、如此见的他,无明断除,明生起。由于无明的消失、明的生起,快乐生起,快乐之上更生喜悦。诸位,就像从欢喜生起愉悦一样;同样地,诸位,由于无明的消失、明的生起,快乐生起,快乐之上更生喜悦。诸位,这是那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得快乐而了悟的第三种获得机会。诸位,这就是那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得快乐而了悟的三种获得机会。'尊者,常童形梵天说了这些话。尊者,常童形梵天说完这些话后,又对三十三天的天神说:
四念处

289. ‘‘‘Taṃ kiṃ maññanti, bhonto devā tāvatiṃsā, yāva supaññattā cime tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena cattāro satipaṭṭhānā paññattā kusalassādhigamāya. Katame cattāro? Idha , bho, bhikkhu ajjhattaṃ kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Ajjhattaṃ kāye kāyānupassī viharanto tattha sammā samādhiyati, sammā vippasīdati. So tattha sammā samāhito sammā vippasanno bahiddhā parakāye ñāṇadassanaṃ abhinibbatteti. Ajjhattaṃ vedanāsu vedanānupassī viharati…pe… bahiddhā paravedanāsu ñāṇadassanaṃ abhinibbatteti. Ajjhattaṃ citte cittānupassī viharati…pe… bahiddhā paracitte ñāṇadassanaṃ abhinibbatteti. Ajjhattaṃ dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhādomanassaṃ. Ajjhattaṃ dhammesu dhammānupassī viharanto tattha sammā samādhiyati, sammā vippasīdati. So tattha sammā samāhito sammā vippasanno bahiddhā paradhammesu ñāṇadassanaṃ abhinibbatteti. Ime kho, bho, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena cattāro satipaṭṭhānā paññattā kusalassādhigamāyā’’ti. Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsittha. Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsitvā deve tāvatiṃse āmantesi –

Satta samādhiparikkhārā

290. ‘‘‘Taṃ kiṃ maññanti, bhonto devā tāvatiṃsā, yāva supaññattā cime tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena satta samādhiparikkhārā sammāsamādhissa paribhāvanāya sammāsamādhissa pāripūriyā. Katame satta? Sammādiṭṭhi sammāsaṅkappo sammāvācā sammākammanto sammāājīvo sammāvāyāmo sammāsati. Yā kho, bho, imehi sattahaṅgehi cittassa ekaggatā parikkhatā, ayaṃ vuccati, bho, ariyo sammāsamādhi saupaniso itipi saparikkhāro itipi. Sammādiṭṭhissa bho, sammāsaṅkappo pahoti, sammāsaṅkappassa sammāvācā pahoti, sammāvācassa sammākammanto pahoti. Sammākammantassa sammāājīvo pahoti, sammāājīvassa sammāvāyāmo pahoti, sammāvāyāmassa sammāsati pahoti , sammāsatissa sammāsamādhi pahoti, sammāsamādhissa sammāñāṇaṃ pahoti, sammāñāṇassa sammāvimutti pahoti. Yañhi taṃ, bho, sammā vadamāno vadeyya – ‘svākkhāto bhagavatā dhammo sandiṭṭhiko akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhi apārutā amatassa dvārā’ti idameva taṃ sammā vadamāno vadeyya. Svākkhāto hi, bho, bhagavatā dhammo sandiṭṭhiko, akāliko ehipassiko opaneyyiko paccattaṃ veditabbo viññūhi apārutā amatassa dvārā [dvārāti (syā. ka.)].

‘‘‘Ye hi keci, bho, buddhe aveccappasādena samannāgatā, dhamme aveccappasādena samannāgatā, saṅghe aveccappasādena samannāgatā, ariyakantehi sīlehi samannāgatā , ye cime opapātikā dhammavinītā sātirekāni catuvīsatisatasahassāni māgadhakā paricārakā abbhatītā kālaṅkatā tiṇṇaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā sotāpannā avinipātadhammā niyatā sambodhiparāyaṇā. Atthi cevettha sakadāgāmino.

‘‘Atthāyaṃ [athāyaṃ (sī. syā.)] itarā pajā, puññābhāgāti me mano;

Saṅkhātuṃ nopi sakkomi, musāvādassa ottappa’’nti.

291. ‘Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro bhāsittha, imamatthaṃ, bhante, brahmuno sanaṅkumārassa bhāsato vessavaṇassa mahārājassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi – ‘‘acchariyaṃ vata bho, abbhutaṃ vata bho, evarūpopi nāma uḷāro satthā bhavissati, evarūpaṃ uḷāraṃ dhammakkhānaṃ, evarūpā uḷārā visesādhigamā paññāyissantī’’ti. Atha, bhante, brahmā sanaṅkumāro vessavaṇassa mahārājassa cetasā cetoparivitakkamaññāya vessavaṇaṃ mahārājānaṃ etadavoca – ‘‘taṃ kiṃ maññati bhavaṃ vessavaṇo mahārājā atītampi addhānaṃ evarūpo uḷāro satthā ahosi, evarūpaṃ uḷāraṃ dhammakkhānaṃ, evarūpā uḷārā visesādhigamā paññāyiṃsu. Anāgatampi addhānaṃ evarūpo uḷāro satthā bhavissati, evarūpaṃ uḷāraṃ dhammakkhānaṃ, evarūpā uḷārā visesādhigamā paññāyissantī’’’ti.



以下是对文本的完整直译:
"'三十三天的诸位天神,你们怎么看?那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得善法而宣说的四念处是多么善巧啊。哪四种呢?诸位,在这里,比丘以热忱、正知、正念观察内在的身体,去除对世间的贪欲和忧恼。当他观察内在的身体时,他在那里正确地入定,正确地清净。他在那里正确地入定,正确地清净后,对外在他人的身体生起智见。他以热忱、正知、正念观察内在的感受...对外在他人的感受生起智见。他以热忱、正知、正念观察内在的心...对外在他人的心生起智见。他以热忱、正知、正念观察内在的法,去除对世间的贪欲和忧恼。当他观察内在的法时,他在那里正确地入定,正确地清净。他在那里正确地入定,正确地清净后,对外在他人的法生起智见。诸位,这就是那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了获得善法而宣说的四念处。'尊者,常童形梵天说了这些话。尊者,常童形梵天说完这些话后,又对三十三天的天神说:
七种定的资具
"'三十三天的诸位天神,你们怎么看?那位知者、见者、阿罗汉、正等正觉的世尊为了培养正定、圆满正定而宣说的七种定的资具是多么善巧啊。哪七种呢?正见、正思惟、正语、正业、正命、正精进、正念。诸位,心的专一性由这七支所装备,这就被称为圣正定,有其基础,有其资具。诸位,对于正见者,正思惟生起;对于正思惟者,正语生起;对于正语者,正业生起;对于正业者,正命生起;对于正命者,正精进生起;对于正精进者,正念生起;对于正念者,正定生起;对于正定者,正智生起;对于正智者,正解脱生起。诸位,如果有人正确地说:'世尊所说的法是善说的、现见的、无时的、来见的、导向的、智者各自证知的,甘露之门已开启',这就是正确的说法。因为,诸位,世尊所说的法确实是善说的、现见的、无时的、来见的、导向的、智者各自证知的,甘露之门已开启。
诸位,凡是对佛具有不动摇的净信,对法具有不动摇的净信,对僧具有不动摇的净信,具有圣者所喜爱的戒行,以及那些化生的、依法修行的二十四万多名已故的摩揭陀国信众,他们因断尽三结而成为预流者,不堕恶道,决定趣向正觉。这里也有一来者。
至于其他的人,我心想他们也有功德的份;
我无法计算,因为害怕说妄语。'
尊者,常童形梵天说了这些话。尊者,当常童形梵天说这些话时,毗沙门天王心里这样想:'诸位,真是不可思议,真是稀有,竟然会有如此殊胜的导师,会有如此殊胜的法的宣说,会有如此殊胜的证悟。'然后,尊者,常童形梵天知道毗沙门天王心里的想法,就对毗沙门天王说:'毗沙门大王阁下怎么看?过去是否也有如此殊胜的导师,如此殊胜的法的宣说,如此殊胜的证悟?未来是否也会有如此殊胜的导师,如此殊胜的法的宣说,如此殊胜的证悟?'"

292. ‘‘‘Imamatthaṃ, bhante, brahmā sanaṅkumāro devānaṃ tāvatiṃsānaṃ abhāsi, imamatthaṃ vessavaṇo mahārājā brahmuno sanaṅkumārassa devānaṃ tāvatiṃsānaṃ bhāsato sammukhā sutaṃ [sutvā (sī. pī.)] sammukhā paṭiggahitaṃ sayaṃ parisāyaṃ ārocesi’’.

Imamatthaṃ janavasabho yakkho vessavaṇassa mahārājassa sayaṃ parisāyaṃ bhāsato sammukhā sutaṃ sammukhā paṭiggahitaṃ [paṭiggahetvā (sī. pī.)] bhagavato ārocesi. Imamatthaṃ bhagavā janavasabhassa yakkhassa sammukhā sutvā sammukhā paṭiggahetvā sāmañca abhiññāya āyasmato ānandassa ārocesi, imamatthamāyasmā ānando bhagavato sammukhā sutvā sammukhā paṭiggahetvā ārocesi bhikkhūnaṃ bhikkhunīnaṃ upāsakānaṃ upāsikānaṃ. Tayidaṃ brahmacariyaṃ iddhañceva phītañca vitthārikaṃ bāhujaññaṃ puthubhūtaṃ yāva devamanussehi suppakāsitanti.


以下是对文本的完整直译:
"尊者,常童形梵天对三十三天的天神说了这些话,毗沙门大王亲耳听到常童形梵天对三十三天的天神所说的这些话,亲自接受了这些话,然后在自己的集会中宣布。"
阇那婆沙夜叉亲耳听到毗沙门大王在自己的集会中所说的这些话,亲自接受了这些话,然后向世尊报告。世尊亲耳听到阇那婆沙夜叉所说的这些话,亲自接受了这些话,并以自己的智慧了知后,告诉尊者阿难。尊者阿难亲耳听到世尊所说的这些话,亲自接受了这些话,然后告诉比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷。由此,这梵行变得繁荣、兴盛、广大、为众人所知、广为流传,直到被天神和人类都充分了解。



Janavasabhasuttaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ.

以下是对文本的完整直译:
阇那婆沙经结束，这是第五经。

